سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک

محیط زیست همدان - اکوتوریسم
 
قالب وبلاگ
لینک دوستان

جند روزی است تیتر مطالبی بغض گلویم را می فشارد.

مطالبی که به نظر من از روی بی مهری، بی دینی، بی اعتقادی، بی مردمی، بی وطنی، خود شیفتگی، خود خواهی و نامردی منشاء می گیرد.

 

هیئت وزیران در آخرین روز کاری سال 1391 مصوبه‌ای را ابلاغ کرد که بر اساس آن مجوز معادن‌کاوی در معادن موجود در محدوده مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست مجاز دانسته می‌شود.

 

پرونده 9 ساله ساخت جاده در دل یکی از بکرترین جنگل های کشور در محدوده جنگل ابر سرانجام با سخنان ناامید کننده رئیس جمهوری به پایان رسید. رییس دولت دهم که روز پنجشنبه به همراه هیئت دولت به استان سمنان سفر کرده بود با سخنان خود رد جمع مردم سمنان ،‌عملا کلنگ نابودی جنگل ابر را به زمین کوبید.

 

با گذشت کمتر از سه ماه از اظهارات پرسش برانگیز رییس جمهوری ایران در مجلس شورای اسلامی مبنی بر واگذاری جنگلها و مراتع ،‌ حالا بار دیگر احمدی ‍نژاد خواستار واگذاری 2 هزا رمتر زمین از اراضی ملی به هر نفر ایرانی شده است .

این تیترها را وقتی میخوانید به چه فکر میکنید. آیا معنی اعدالت می دهد؟

میخواهم وبلاگ نویسی کنم درد و دل و دلنوشته بگذاریم. دیگر برای چی؟

وقتی یه نفر که اگر فکر کنیم با رای مردم مسئولیتی گرفته انقدر ... کمر به نابودی محیط زیست بسته است و سوئئچ لودر را روشن کرده و در حال نابودی است و هیچ قانون مردی جلودارش نیست به نظر میشود وبلاگ نویسی کرد.؟ جدا میشود؟

میخواستم مطلبی در خصوص شکارچی گردی در ایام بهار فصل جفت گیری بنویسم که با خواندن مطالب بالا دلو دماغ نوشتن را از دست دادم.

 

 

 


[ یکشنبه 92/1/25 ] [ 9:57 عصر ] [ محمد سوزنچی ] [ نظرات () ]

محمد درویش اخطار داد!

در بیست و هشمین روز از اسفندماه 1391، یعنی در واپسین لحظه‌ها از آخرین روز کاری سال، یک شوک دیگر بر پیکر نحیف طبیعت ایران وارد شد که البته به دلیل تعطیلات نوروزی، ابعاد ویرانگر این شوک تا چند روز آشکار نشد و متأسفانه هیچ بازتاب رسانه‌ای هم نیافت. ماجرا برمی‌گردد به آخرین مصوبه هیأت وزیران با عنوان: «تصویب نامه در خصوص تشکیل ستاد اجرایی استان به منظور اجرای مصوبات کارگروه توسعه بخش معدن در استان‌ها» که متن کامل آن در ویژه نامه شماره 558 روزنامه رسمی کشور منتشر شده و هم‌اکنون بر روی تارنمای روزنامه رسمی، قابل مشاهده است . همان طور که در بند ب از ماده 2 این مصوبه ملاحظه می‌شود، بهره‌برداری از محدوده‌های دارای پتانسیل معدنی در درون مناطق چهارگانه محیط زیست در راستای استفاده بهینه از ذخایر معدنی و راه‌اندازی معادن راکد در شمار وظایف ستاد اجرایی هر استان در حوزه فعالیت‌های معدنی قرار داده شده است. مفهوم ساده این عبارت طولانی و نه چندان ساده این است که از این پس، سازمان حفاظت محیط زیست از نظر قانونی نمی‌تواند سد راه فعالیت‌های معدنی، حتی در درون مناطق چهارگانه تحت حفاظت خود شود، چه رسد به این که بخواهد بر کیفیت این فعالیت‌ها در بیرون مناطق تحت حفاظت رسیدگی و نظارت کند. تأمل‌برانگیزتر آن که وقتی حتی مناطق چهارگانه در مورد فعالیت‌های معدنی از مصونیتی برخوردار نیستند، آشکار است که ادارات کل منابع طبیعی هم دیگر نمی‌توانند مانع فعالیت‌هایی مشابه در درون رویشگاه‌های جنگلی در شمال و غرب کشور شوند. این مسأله آشکارا نشان می‌دهد که مفاهیم یا قلمروهایی چون پارک ملّی، مناطق حفاظت شده، منطقه شکار ممنوع یا ذخیره‌گاه‌های جنگلی، اصولاً در نزد برنامه‌ریزان و کلان‌نگران در معاونت برنامه‌ریزی راهبردی ریاست جمهور و نیز اغلب اعضای کابینه دولت دهم محلی از توجه و ارزش ندارد و حال که چنین است، فلسفه وجودی سازمان حفاظت محیط زیست یا سازمان جنگل‌ها، مرتع و آبخیزداری کشور در چیست و چرا این دو نهادی که توانایی پاسداری از حوزه تحت امر خود را ندارند، باید همچنان به حیات خود ادامه داده و از بیت‌المال، سهم طلب کنند؟! به نظر می‌رسد آقایان در رودربایستی مانده‌اند، وگرنه بدشان نمی‌آمد تا فرمان انحلال نهادهای حامی طبیعت ایران را هم یکجا مانند سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور صادر کنند. نکته شگفت‌آور در مورد این مصوبه دقیقه 90 آن است که هرچند بسیاری از اصحاب رسانه و فعالین محیط زیست، متوجه تصویب آن نشدند، اما آنهایی که باید بدانند، دانسته و بلافاصله در نخستین روزهای کاری سال جدید، درخواست‌های‌شان را به برخی از ادارات کل محیط زیست در مناطق زاگرس‌نشین ارایه داده‌اند تا مورد بررسی قرار گرفته و تصویب شود!

توجه آنهایی که با خوشبینی، می‌پندارند تصویب این مصوبه، یک اتفاق است و جریان یا اراده‌ای غالب برای کم‌رنگ‌کردن ملاحظات محیط زیستی در دولت وجود ندارد را جلب می‌کنم به مصوبه هشتم آذر 1388 شورای عالی حفاظت محیط زیست که در تصویب هفت منطقه حفاظت شده جدید، لحاظ شش شرط را الزامی کرد که نگارنده همان زمان از این مصوبه به عنوان یک قرارداد ترکمانچای جدید یاد کرد‌! چرا که مطابق آن، مناطق حفاظت شده جدید، به شرطی پذیرفته می‌شوند و به سیاهه مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست افزوده می‌گردند که ادارات راه‌سازی بتوانند همچنان در آن جولان دهند؛ هر نوع رزمایش نظامی در آن برگزار گردد؛ نیازهای روستاها و شهرهای اطراف را برآورده سازد؛ طرح‌های گردشگری در آن ادامه یابد و از همه بامزه‌تر این که وزارت مسکن هم بتواند در آن نه فقط خانه‌سازی که شهرسازی کند! و حالا با تصویب‌نامه 28 اسفند 1391 هیأت وزیران، فعالیت‌های معدن‌کاوی هم در مناطق چهارگانه آزاد شد تا به دشواری بتوان فرقی بین مناطق تحت حفاظت سازمان با مناطق آزاد یافت. و اصلا مگر فرقی هم دارند؟ بیایید حال و روز آن اندک جانورانی را در درون این مناطق چهارگانه مجسم کنید که مثلاً در محدوده زون امن، باید انفجار ناشی از فعالیت‌های معدنی، بمب‌ها و موشک‌های ناشی از رزمایش‌ها و حرکت و سروصدای ماشین‌آلات بزرگ ساختمانی و راه‌سازی را تحمل کنند و در عین حال از امنیت جانی و روانی لازم برای بقای خویش بهره‌مند باشند! آیا خنده‌دار – بخوان گریه‌دار - نیست؟


[ چهارشنبه 92/1/21 ] [ 1:8 عصر ] [ محمد سوزنچی ] [ نظرات () ]
          

.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

از سال 84 که در رشته محیط زیست مشغول به تحصیل شدم، این وبلاگ را ایجاد و در هر بازه زمانی به هر اندازه که توان داشتم مطالبم را در آن می نگاشتم. از پاییز سال 89 با تحولی که در نگرشم به حوزه محیط زیست بوجود آمد. سمت و سوی وبلاگم نیز به مسئله اکوتوریسم تغییر کرد تا در اول بهمن سال 90 عنوان وبلاگم از محیط زیست همدان به محیط زیست همدان -اکوتوریسم تغییر کرد. چرا که تنها صنعت حامی محیط زیست، صنعت اکوتوریسم است. و امیدوارم که این صنعت به عنوان حامی محیط زیست بتواند از مشکلات عمده حیات بکاهد.
امکانات وب


بازدید امروز: 14
بازدید دیروز: 90
کل بازدیدها: 334217