محیط زیست همدان - اکوتوریسم

جمعه گذشته جمعه ای بس بزرگ و میشود گفت جمعه ای سرنوشت ساز بود حرکتی خود جوش از قلب دوستداران زیست محیطی با هدایتی خود جوش توسط عاشقان محیط زیست برای گفتن کلمه بزرگی به نام ((نه)) به ساخت پالایشگاه در منطقه میانکاله حرکتی که در فضای مجازی بالغ بر هزاران نفر آمدند و در فضای حقیقی 350 نفر.

این حرکت گام بزرگی برای آرمان خواهی مردمانی پاک زی و وطن دوست بود که دیده بانی از میانکاله آن را به نتیجه میرساند.

 چه حیف که من نتوانستم خودم را به پارک جمشیدیه برسانم...

اما حرکتی بزرگتر روح دوباره ای به کالبد دوست داران محیط زیست میدمد. این حرکت که درون مایه آن احترام نهادن به بزرگان ایران زمین است توسط بنیادهای مردمی آغاز شده است و قرار است در روز پنجشنبه 2 اردیبهشت از استاد هوشنگ ضیایی تقدیر به عمل آید اطلاعات کلی در مورد ایشان را وب سایت سبز پرس منتشر کرده است که خواندن آن خالی از لطف نیست.

اما نکته ای بود که میخواستم به دوستان دولتی بگویم. آنهایی که پست دارند:

چند وقتی است تقدیر نامه ها سکه ها کیلویی به هم اهدا میکنید در خانه هایتان و خانه هایمان پر است از تقدیر نامه ها و تقدیر نامه ها، دیگر دیوارها جای برای نگه داشتن آن ندارند. این کار را میکنید نوش جانتان و خوش به حالتان با این موضوع که بسیار مهم است کاری ندارم

وقتی استادی می میرد همه های و هویشان در می آید سیر جوایز و تقدیر نامه است که به سمت منزل آن بزرگواران سرازیر میشود! نمیشود؟

ولی وقتی زنده اند انگار نه انگار حتی برای مراسماتتون هم دعوتشان نمی کنید این است رسم زندگی؟

نکند می ترسیم؟ نمیترسیم؟

از اینکه اگر از آنها تقدیر کردیم و مهم بودند و مهمتر شدند فردا انتقادی نکنند و آبروی پست ها ریخته شود نکند حرفی در مراسم تقدیرشون بزنند که پست ها پست شود.

نمیدانم ! شما میدانید؟

یادش به خیر یه امامی بود به نام حضرت علی (ع) هر وقت مدیری بر میگزید و پستی به او میداد میگفت حواست باشد این پست دنیایی است دنبال پست اوخروی باش. ولی خوب چه میشود کرد ما که در زمان ایشان زندگی نمیکنیم! میکنیم؟

خلاصه با همه این اوصاف از همه همراهان و دوستداران محیط زیست دعوت میکنم که در مراسم نکوداشت استاد هوشنگ ضیایی شرکت کنید و به پاس زحمات بی دریغ ایشان درود بفرستید.

البته ممکن است خودم نتونم بیام چرا که در سفر کاری باشم ولی شما به جای من هم از ایشان تشکر کنید.

کلمات کلیدی :

چندی پیش عباس محمدی که نام وبلاگ دیده بان کوهستان برازنده فعالیت های عام المنفعه اوست. در یادداشتی با عنوان اینانلوی عزیز، این طبیعت گردی نیست! نکته بسیار مهمی را به مخاطبان برنامه های آقای اینانلو رسانید که البته این نکته و نکات را چندی است دلسوزان محیط زیستی و دوستداران واقعی محیط زیست به ایشان گوشزد می کنند. ولی خوب چه سود. متن زیر یادداشت کامل عباس محمدی است از دلمردگی های طبیعت گردی که امید است که اقای اینانلوی عزیز نیز به این نکات توجه کند و نام و صدای زیبای خود را فقط برای 10 سال زنده نگذارد بلکه برای سالیان سال نام نیکش همراه طبیعت گردان ایران باشد؟!

از مسوولان محترم اداره های دولتی که برای ترویج آن، دره به دره و کوه به کوه دنبال جای بکر می گردند تا با یافتن سرمایه گذار خودی و فراهم ساختن "تسهیلات" بانکی برای او، و سپس تجهیز منطقه به جاده و هتل و فروشگاه و تله کابین و ریسه ی تیر چراغ برق، بهره برداری و ورود به آن عرصه های طبیعی(؟!) را برای "هم میهنان عزیز" ساده کنند؛ تا دوستان گرامی کوه نورد و طبیعت پیما که ابتدا با عشق به طبیعت پا به کوه و دشت گذاشتند و چند صباحی بعد که چهار تا سوراخ سنبه ی کمتر دست خورده ی مملکت را یافتند، با فریادهای «یافتم، یافتم بهشت گمشده را!» گروه گروه جماعت را به آن جاها کشاندند و برای آن که به تریج قبای مشتریان عزیزشان برنخورد، در برابر آن چه که ایشان با طبیعت بی زبان کردند، هیچ نگفتند. و آخر سر از همه: مبلغان صدا و سیمایی این گونه طبیعت گردی که در هر برنامه، با معرفی کنار و گوشه های کشور به صدها هزار نفر آموزش ندیده، و بسیاری اوقات با ترویج روش های مخرب ورود به طبیعت، مقدمه ی فاتحه خوانی بر طبیعت نیمه جان کشور را فراهم می سازند. 

محمدعلی اینانلو، می تواند نمونه ی یک شکارچی مسوولیت پذیر یا بدل شده به شکاربان و طبیعت دوست باشد. همچنین می تواند با روابط عمومی خوب، صدای گیرا، و هنر نسبی اش در برنامه سازی، کمک حال طبیعت کشور و شخصیتی موثر در آموزش شیوه های ورود مسوولیت پذیر به طبیعت باشد. و البته تا کنون تاثیرهایی هم در بیان مشکلات محیط زیست کشور داشته است. اما، گویا ویروس آن بیماری که مسوولان محترم دولتی و صدا و سیما را وا می دارد برنامه های "زرد" ساده پسندانه به خورد مردم دهند، گریبان او را هم گرفته است. اینانلو، در بسیاری از برنامه های خود، مبلغ خودرو سواری و آتش افروزی در عرصه های طبیعی است؛ این در جامعه ای که وابستگی به خودروی شخصی به شکل های گوناگون تبلیغ و توصیه می شود، مردم چندان اهل پیاده روی و ورزش همگانی نیستند، و سهل انگاری در مراقبت از داشته های طبیعی فراگیر است، می تواند بسیار خطرناک باشد.
صحنه های راندن خودروی چهار چرخ متحرک در بیرون از جاده؛ روی علف و مرغزار، در رودخانه، در تالاب، و در عرصه های دست نخورده ی بیابانی (مانند آن چه که در برنامه ی "طلوع" شبکه پنج، 30/1/91 دیدیم)، نماها (لانگ شات ها)ی طولانی نشستن کنار آتش، و توصیه به درست کردن کباب و خوردن چلوکباب (باز هم برای مثال، در همان برنامه) از موتیف های همیشگی برنامه های محمد علی و آرش اینانلو است. این صحنه ها، در واقع نه ترویج طبیعت گردی، بلکه تاکید بر همان روش های سنتی به صحرا زدن که ملاحظه ی خاصی برای حفظ طبیعت نداشته، با ابزارهای امروزین و مخرب تر است. 
از اینانلوهای پدر و پسر که زحمت زیادی در مستند سازی از طبیعت می کشند و در این برهوت بیگانگی و دشمنی با محیط زیست می توانند پیام آور عشق ملاحظه کارانه به طبیعت باشند، درخواست دارم تجدید نظر و اصلاحاتی را در تولیدات خود پیش بگیرند. 
توضیح این که پیش از این نیز تلاش کرده ام سخن خودم (مضمون شبیه به این یادداشت) را از طریق رسانه ها، به اینانلو برسانم و یکی دو بار هم به صورت حضوری این نکته ها را به او گفته ام. شاید طرح صریح تر موضوع بتواند او و دیگر اشخاصی را که برای رسانه ی پر نفوذ تلویزیون برنامه می سازند، بهتر متوجه دغدغه ی ما کند. 

کلمات کلیدی :

در پست قبلی وبلاگم با عنوان آمادگی برای اجرای نشست روز زمین پاک 2 اردیبهشت ماه از هماهنگی با گروه دیگری برای اجرای برنامه ای برای روز زمین پاک گفته بودم.

که متاسفانه به خاطر وجود ناهماهنگی هایی در سیستم شهرداری همدان این برنامه کنسل شد تا برای برنامه ای را که برای هفته محیط زیست در حال تدارک است را به توان بیشتری اجرا نماییم.

و از کلیه دوستان و همراهان عزیز عذرخواهی مینمایم.

به امید آنکه در روز دوم اردیبهشت در هر خانه ای همایشی برای پاسداشت روز زمین پاک اجرا گردد.

کلمات کلیدی :

امروز صبح آقای بادامی عزیز پیشنهاد برپایی نشست روز زمین را به ما داد و 5 ساعت بعد جلسه ویژه هیئت مدیره با ایشان انجام گرفت و توافق نامه ای فی ما بین کانون ورزش شهروندی معاونت اجتماعی شهرداری و موسسه حیات سبز سرزمین بسته شد و سین اجرای برنامه نیز مدون گردید.

قرار است فردا پیگیری هماهنگی مکان که احتمالا فرهنگسرای کربلا باشد و تامین هزینه های جاری و اجرای برنامه ای در خور و شایسته انجام پذیرد.

از شما دوستان همیشگی میخواهیم که برای پربار تر شدن این برنامه پیشنهاد و یا نظرات خود را اعلام بدارید.

برنامه ما شامل:

1- دلایل انتخاب 2 اردیبهشت به عنوان روز زمین

2- پخش کلیپ مستند از حیات بشری و تاثیرات آن

3- معرفی مناطق جدید حفاظت شده استان همدان

4- دلگویه هایی از رابطه کوهنوردی دوچرخه سواری و محیط زیست

5- خواندن بیانیه و امضا آن توسط حاضرین

6- اجرای موسیقی زنده و شعر

کلمات کلیدی :

بالاخره سال نو شروع به رویش کرد و رنگ سبز حیات جای سفیدی زمستان را گرفت.

جلسه ای جهت برنامه ریزی فعالیت های انجیو حیات سبز سرزمین در سال 1391 در دفتر خانه کشاورزی در رزو سه شنبه 22 فروردین تشکیل شد. طی جلسه گزارشاتی از دعوت و اعلام همکاری شهرداری همدان و بعضی از مهدهای کودک و نیز دانشجویان و دوستداران محیط زیست با موسسه مطرح گردید. که مقرر شد جلسه دیگری در هفته آتی برگزار شود و از دوتان و افراد توانمندی که میخواهند با موسسه همکاری کنند دعوت شود تا نیم هئیت مدیره را به 6 نفر افزایش دهیم. و نیز برنامه ای مدون جهت حضور پررنگ در هفته محیط زیست که در خرداد ماه 1391 میباشد طراحی گردد.

این جلسه که بیشتر به بررسی موضوعات و اخبار و ارائه برنامه برای سال آتی بود در ساعت 19 به اتمام رسید و مقرر گردید تا در جلسه بعدی برنامه ای برای همکاری بیشتر با شهردار یو همچنین معرفی اعضای جدید را در دستور کار خود قرار دهیم.

کلمات کلیدی :